Η πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Nanga Parbat – Το χρονικό της ιστορικής ανάβασης

Alex Txikon και Ali Sadpara στην κορυφή του Nanga Parbat στις 26/2/2016

Πακιστάν, 26 Φεβρουαρίου 2016, 3:37 μ.μ. – Μια διεθνής ομάδα ορειβατών αποτελούμενη από τους Simone Moro (Ιταλία), Ali Sadpara (Πακιστάν) και Alex Txikon (Ισπανία) πατά στην κορυφή του Nanga Parbat, ολοκληρώνοντας την πρώτη χειμερινή ανάβαση του «Γυμνού Βουνού».

Το τέταρτο μέλος της ομάδας, η Ιταλίδα Tamara Lunger αναγκάστηκε να σταματήσει λίγα μόλις μέτρα πριν την κορυφή λόγω στομαχικών διαταραχών, προκειμένου να μη θέσει σε κίνδυνο τις ζωές των συνορειβατών της κατά την κατάβαση.

Simone Moro και Ali Sadpara στην κορυφή του Nanga Parbat στις 26/2/2016

Το Nanga Parbat είναι το ένατο ψηλότερο βουνό στη Γη, με υψόμετρο 8.126 μέτρα. Βρίσκεται στα δυτικά Ιμαλάια, στην περιοχή Gilgit-Baltistan του Πακιστάν. Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή του έγινε το 1953 από τον Αυστριακό ορειβάτη Hermann Buhl, που ανέβηκε μόνος του χωρίς τη χρήση οξυγόνου.

Το Nanga Parbat (8.126 μ.)

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Πέντε αποστολές μαζεύτηκαν φέτος τον χειμώνα στους πρόποδες του Nanga Parbat προκειμένου να έρθουν αντιμέτωποι με τις σκληρές χειμερινές συνθήκες του βουνού (διαβάστε λεπτομέρειες σε προηγούμενη ανάρτηση).

Οι Txikon και Sadpara, μαζί τον Daniele Nardi (Ιταλία) –μέλη της αποστολής με την ονομασία «International Team»- έφτασαν στo Base Camp (4.000 μ.) της Diamir Face του Nanga Parbat στις 31 Δεκεμβρίου 2015. Μια δεύτερη ομάδα ορειβατών –η «Nanga Revolution»- αποτελούμενη από τους Πολωνούς Adam Bielecki και Jacek Czech, ξόδεψαν σχεδόν ένα μήνα φιξάροντας σχοινιά και μεταφέροντας εξοπλισμό στα Camp 2 και 3 της διαδρομής Kinshofer, η οποία ακολουθεί ένα αντέρεισμα αριστερά της Diamir Face.

Το «Γυμνό Βουνό» τη νύχτα (Photo © Simone Moro)

Κατά τη μεταφορά εξοπλισμού μεταξύ Camp 1 (4.800 μ.) και Camp 2 (6.100 μ.), βρισκόμενος σε υψόμετρο 5.800 μ., ο Bielecki είχε μια πτώση 80 περίπου μέτρων. Αν και δεν τραυματίστηκε σοβαρά, αποφάσισε μαζί με τον Czech να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Το ίδιο επέλεξε να κάνει και ο Daniele Nardi της «International Team», μετά από αρκετά ανεβοκατεβάσματα μεταξύ Base Camp και Camp 3.

Η «The Rubber Duck Team» με τον Πολωνό Tomek Mackiewicz, τον μαέστρο του χειμερινού Nanga Parbat, αφού μετράει έξι χειμερινές αποστολές, και της Γαλλίδας Elisabeth Revol στην τρίτη της προσπάθεια, κατάφερε να φτάσει μέχρι τα 7.400 μέτρα στη διαδρομή Messner 2000.

Η Diamir Face του Nanga Parbat (Photo © Tamara Lunger)

Η «Nanga Dream – Justice For All» που αποτελούνταν από επτά Πολωνούς και δύο Πακιστανούς ορειβάτες έφτασε μέχρι τα 7.200 μέτρα στη διαδρομή Schell της Rupal Face, της «σκοτεινής πλευράς» του βουνού όπως αποκαλείται.

Η «The North Face Expedition Team» του Ιταλικού διδύμου Simone Moro και Tamara Lunger ξεκίνησε την ανάβαση της Messner 2000, μιας ανολοκλήρωτης διαδρομής, όπου σκόπευαν να βάλουν αυτοί τα τελευταία κομμάτια στο παζλ. Οι επικίνδυνες συνθήκες που συνάντησαν στην πορεία, τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν και να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους Txikon και Sadpara στη διαδρομή Kinshofer.

Οι Txikon και Sadpara, πριν ενωθούν με το Ιταλικό δίδυμο των Moro και Lunger, είχαν -κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου- αρκετές ανεπιτυχείς εκκινήσεις από το Base Camp. Οι άσχημες καιρικές συνθήκες –που ευνοούσαν τη δημιουργία χιονοστιβάδων- τους υποχρέωναν να υποχωρούν. Στις 29 Ιανουαρίου, μάλιστα, μια χιονοστιβάδα πλάκας παραλίγο να τους καταπλακώσει.

Κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, η τετραμελής πια ομάδα προσπάθησε να διατηρήσει ανοιχτή τη διαδρομή Kinshofer, αλλά δεν ήταν σε θέση να προχωρήσουν πέρα από το Camp 1 λόγω των ισχυρών ανέμων.

Από αριστερά προς τα δεξιά: Ali Sadpara, Alex Txikon, Simone Moro, Tamara Lunger

Το χρονικό της ιστορικής ανάβασης
Οι Alex Txikon, Ali Sadpara, Simone Moro και Tamara Lunger αναχώρησαν από το Base Camp στις 22 Φεβρουαρίου. Μετά από μια σκληρή μάχη με τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, έφτασαν το απόγευμα στο Camp 2 (6.100 μ.), καλύπτοντας μια υψομετρική διαφορά ανάβασης της τάξης των 2000 μέτρων μέσα σε 11 ώρες!!!

Η φανταστική τετράδα πριν αναχωρήσει από το Base Camp για την ιστορική ανάβαση (Photo © Alex Txikon)

Οι θυελλώδεις άνεμοι συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και την επόμενη ημέρα. Αφιέρωσαν, λοιπόν, τον διαθέσιμο χρόνο τους για ενυδάτωση και ξεκούραση, περιμένοντας το πολυπόθητο παράθυρο του καιρού, που θα τους έδινε την ευκαιρία για να επιχειρήσουν την κορυφή.

Η ανεμοθύελλα κόπασε τελικά τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Φεβρουαρίου. Έτσι, οι ορειβάτες άρπαξαν την ευκαιρία για να συνεχίσουν την ανάβαση. Την ίδια ημέρα, έφτασαν στο Camp 3 (6.700 μ.).

Η ομάδα λίγο πριν το Camp 3 (Photo © Alex Txikon)

Θέα προς την κορυφή από το Camp 3 (Photo © Alex Txikon)

Η διαδρομή από το Camp 3 στο Camp 4

Στις 25 Φεβρουαρίου, οι τέσσερις ορειβάτες έστησαν το Camp 4 στα 7.100 μέτρα, στην άκρη της Bazhin Basin (λάκκα). Στις 6 το πρωί της 26ης Φεβρουαρίου ξεκίνησε η τελική –και επιτυχημένη- ανάβαση για την κορυφή.

Ο Sadpara ανέβηκε από μια διαδρομή πιο δεξιά από την κλασική, ενώ οι άλλοι τρεις ακολούθησαν το κλασικό λούκι προς την κορυφή.

Οι πορείες των τεσσάρων ορειβατών προς την κορυφή του Nanga Parbat από το Camp 4

Το Nanga Parbat την ημέρα κορυφής, 26/2/2016

Η Lunger, που δεν αισθανόταν καλά (στομαχικές διαταραχές) από το πρωί της ημέρας κορυφής, εγκατέλειψε την προσπάθεια 70-100 μέτρα πριν την κορυφή. Αργότερα, ο Simone Moro σχολιάζοντας την απόφαση της Lounger να υποχωρήσει λίγο πριν την κορυφή, είπε: «Μόνο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο θα είχαν πάρει μια τέτοια απόφαση».

Οι Sadpara, Txikon και Moro έκαναν την κορυφή, και αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας επέστρεψαν και οι τέσσερις ορειβάτες στο Camp 4, όπου και πέρασαν τη νύχτα. Την επόμενη ημέρα, επέστρεψαν στο Base Camp, ολοκληρώνοντας με απόλυτη επιτυχία την πρώτη χειμερινή ανάβαση του Nanga Parbat.

Η διαδρομή Kinshofer στην Diamir Face. Με μπλε έχει σημειωθεί η διαφορετική γραμμή που ακολούθησε ο Ali Sadpara στα τελευταία μέτρα πριν την κορυφή.

Η στιγμή της επιστροφής των τεσάρων ορειβατών στο Base Camp στις 27/2/2016

Από αριστερά προς τα δεξιά: Alex Txikon, Tamara Lunger, Simone Moro και Ali Sadpara στο base Camp μετά την ιστορική τους ανάβαση στο Nanga Parbat

Κίνηση-ματ
Τον χειμώνα τα παράθυρα του καιρού στο Nanga Parbat είναι μικρά. Προκειμένου να αξοποιήσει το επερχόμενο παράθυρο καιρού, η ομάδα ανέβηκε το χαμηλότερο τμήμα του βουνού με άσχημες καιρικές συνθήκες. Έτσι, όταν ο καιρός βελτιώθηκε βρίσκονταν ήδη στο Camp 2. Χρησιμοποίησαν, λοιπόν, τις επόμενες τρεις ημέρες για να φτάσουν στην κορυφή.

Ο Simone Moro αντιμέτωπος με τις ακραίες καιρικές συνθήκες του χειμερινού Nanga Parbat, Φεβρουάριος 2016

Οδηγός Χειμερινών Αναβάσεων
Την δεκαετία του 1970, ως χειμερινές αναβάσεις στα Ιμαλάια λογίζονταν εκείνες που γινόντουσαν μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου και τέλος Φεβρουαρίου, της επίσημης χειμερινής σεζόν του Νεπάλ.

Κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα, η χειμερινή σεζόν έχει μετατοπιστεί μεταξύ 21ης Δεκεμβρίου και 20ης Μαρτίου, δηλαδή μεταξύ του χειμερινού ηλιοστασίου και της εαρινής ισημερίας αντίστοιχα του βορείου ημισφαιρίου.

Τους χειμερινούς μήνες στα Ιμαλάια επικρατούν ακραίες θερμοκρασίες, ισχυροί άνεμοι και εξαιρετικά ασταθές πεδίο, πέρα από τις συνήθεις επικίνδυνες συνθήκες που απαντώνται σε βουνά με υψόμετρο άνω των 8.000 μέτρων.

Οι χειμερινές αναβάσεις στο Nanga Parbat και το K2 είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Οι δυο αυτές κορυφές έχουν ανάπτυγμα 4.020 μ. και 4.600 μ. αντίστοιχα, περισσότερο από κάθε άλλη κορυφή των δυτικών Ιμαλαΐων.

Simone Moro και Ali Sadpara στο Nanga Parbat, Φεβρουάριος 2016

Χειμερινά Ρεκόρ

  • Η πρώτη απόπειρα χειμερινής ανάβασης σε οκτάρα κορυφή έγινε το μακρινό 1974, όταν μια Πολωνική αποστολή επιχείρησε να ανέβει στο Lhotse. Η προσπάθειά τους σταμάτησε στα 8.250 μ.
  • Η πρώτη επιτυχημένη χειμερινή ανάβαση σε οκτάρα κορυφή ανήκει στους Πολωνούς Leszek Cichy και Krzysztof Wielicki (Everest, 17/02/1980).
  • Εννέα από τις δεκατρεις πρώτες χειμερινές αναβάσεις σε οκτάρες κορυφές ανήκουν σε Πολωνούς.
  • Το 1993, η Ελβετίδα ορειβάτισσα Marianne Chapuisat ανέβηκε στο Cho Oyu (8.201 μ.) κι έγινε η πρώτη (και μοναδική μέχρι σήμερα) γυναίκα που κατάφερε μια χειμερινή ανάβαση σε οκτάρα κορυφή.
  • Μόνο 27 άνθρωποι έχουν κάνει χειμερινές αναβάσεις σε κορυφές άνω των 8.000 μέτρων, με την πλειονότητα από αυτές να ανήκει σε Πολωνούς ορειβάτες.
  • Το Nanga Parbat είναι το βουνό με τις περισσότερες χειμερινές αποστολές – 31 !!!
  • Η πρώτη προσπάθεια χειμερινής ανάβασης στο Nanga Parbat έγινε τη σεζόν 1988-1989.
  • Ο Tomek Mackiewicz έχει επιχειρήσει έξι χειμερινές αναβάσεις στο Nanga Parbat.
  • Ο Πολωνός Joel Wischnewski είναι το μοναδικό θύμα στις 31 χειμερινές αποστολές στο Nanga Parbat (Πέθανε τον χειμώνα του 2013).
  • Ο Ali Sadpara είναι ο πρώτος Πακιστανός που έχει κάνει χειμερινή ανάβαση σε οκτάρα κορυφή. Αυτή ήταν ητρίτη του ανάβαση στο Nanga Parbat. Συνολικά έχει ανέβει σε έξι οκτάρες κορυφές.
  • Ο Alex Txikon είναι ο πρώτος Ισπανός που έχει κατορθώσει χειμερινή ανάβαση σε οκτάρα κορυφή. Αυτή ήταν η 11η οκτάρα κορυφή για τον Βάσκο αλπινιστή.
  • Ο Simone Moro έχει ανέβει σε τέσερις οκτάρες κορυφές κατά την χειμερινή περίοδο: Shishapangma (2005), Makalu (2009), Gasherbrum II (2011) και Nanga Parbat (2016). Συνολικά έχει δώδεκα επιτυχημένες αναβάσεις σε εννέα οκτάρες κορυφές, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων αναβάσεων στο Everest.

Η θρυλική τετράδα των ορειβατών κατά τη διάρκεια της πρώτης χειμερινής ανάβασης στο Nanga Parbat

Μετά την εντυπωσιακή χειμερινή ανάβαση στο Nanga Parbat, το ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στον γίγαντα της οροσειράς Karakorum του Πακιστάν, το Κ2 (8.611 μ.). Κι αν στο Nanga Parbat οργανώθηκαν 31 χειμερινές αποστολές, στο Κ2 ο αριθμός τους φτάνει μόλις τις 10.

Μια χειμερινή ανάβαση στο Κ2 είναι μια πραγματικά δύσκολη υπόθεση, για διάφορους λόγους όπως η δυσκολία προσέγγισης στο Base Camp, οι αντίξοες καιρικές συνθήκες, η έλλειψη παραθύρων καιρού, οι αναρριχητικές δυσκολίες, το μεγάλο ανάπτυγμα του βουνού, η δυσχέρεια στην υλικοτεχνική υποστήριξη της ανάβασης κ.α.

Κάποια στιγμή, βέβαια, στο μέλλον κι αυτό το κάστρο θα πέσει. Ποιος θα είναι αυτός που θα λύσει τον γόρδιο δεσμό του Κ2; Μήπως ο Alex Txikon ή ο Ali Sadpara; Ή μήπως ο Denis Urubko; Ο Simone Moro έσπευσε πάντως να δηλώσει ότι αφήνει το Κ2 για άλλους νεότερους ορειβάτες.

Πηγές
alpinist.com
climbing.com
http://altitudepakistan.blogspot.gr

Μοιραστείτε το
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...