Ο Alex Txikon θέλει ν’ ανέβει στο Everest τον φετινό χειμώνα

Μάλλον βιάστηκα ν’ απογοητευτώ. Ενώ όλα έδειχναν ότι ο φετινός χειμώνας θα ήταν αδιάφορος ορειβατικά στα Ιμαλάια, ξαφνικά ήρθε μια είδηση από την Ισπανία και με αναστάτωσε. Ο Alex Txikon θέλει ν’ ανέβει στο Everest τον χειμώνα, χωρίς τη χρήση οξυγόνου.

Ο 35χρονος Βάσκος υπερορειβάτης θα συντροφεύεται από τον (σχετικά) άγνωστο διεθνώς Ισπανό Carlos Rubio, ο οποίος είναι γνωστός στην πατρίδα του ως extreme σκιέρ. Άλλοι δύο Ισπανοί ορειβάτες, ο AitorBarez και ο Pablo Magister θα πλαισιώσουν την αποστολή, εκτελώντας χρέη εικονολήπτη.

Μετά το Nanga Parbat έχει σειρά το Everest;
Ο Txikon θέλει ν’ αναχωρήσει για την πρωτεύουσα του Νεπάλ, Κατμαντού, στις 25 Δεκεμβρίου και να φτάσει στην Κατασκήνωση Βάσης της νότιας πλευράς του Everest την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου.

Μια ομάδα αποτελούμενη από 5 Sherpas θα προετοιμάσει την διαδρομή κατά μήκος του παγετώνα Khumbu για λογαριασμό της ισπανικής αποστολής.

Τον περασμένο Φλεβάρη, ο Alex Txikon, μαζί με τον Ιταλό Simone Moro και τον Πακιστανό Ali Sadpara, είχαν πετύχει την πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Nanga Parbat. Τώρα, ο Βάσκος θέλει ν’ ανέβει ακόμη ψηλότερα.

Ο απόλυτος κίνδυνος
Μέχρι σήμερα, μόλις 15 ορειβάτες έχουν ανέβει στο Everest κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ως γνωστόν, ο ημερολογιακός χειμώνας στο βόρειο ημισφαίριο ξεκινάει στις 21 ή 22 Δεκεμβρίου. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1980 οι Πολωνοί Krzysztof Wielicki και Leszek Cichy ανέβηκαν στην κορυφή του Everest, πετυχαίνοντας την πρώτη στην ιστορία χειμερινή ανάβαση μιας κορυφής άνω των 8.000 μέτρων.

Από τα τέλη του 1993 έως τώρα, δεν έχει υπάρξει ορειβάτης που να έχει σταθεί στα 8.848 μέτρα της κορυφής του ψηλότερου βουνού της Γης.

Ο μοναδικός άνθρωπος που έχει ανέβει στο Everest τον χειμώνα, χωρίς τη χρήση οξυγόνου, ήταν ο Ang Rita Sherpa στις 22 Δεκεμβρίου 1987. Εκείνη την ημέρα ο καιρός ήταν ασυνήθιστα καλός.

Οι ακραία χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην κορυφή του βουνού κατά τη διάρκεια του χειμώνα, μειώνουν ακόμη περισσότερο την ατμοσφαιρική πίεση. Οι ορειβάτες, λοιπόν, που θα επιχειρήσουν μια ανάβαση υπό τέτοιες συνθήκες, χωρίς τη χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου, ουσιαστικά εκθέτουν τον εαυτό τους στον απόλυτο κίνδυνο!

Άραγε, αξίζει τον κόπο η ανάληψη τέτοιου ρίσκου;

Μοιραστείτε το
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Προτεινόμενα άρθρα