Όρος Καλλιφώνι: Ζώντας στη σκιά του μυθικού Ερύμανθου

Ο ορεινός όγκος του Καλλιφωνίου από τις πλαγιές του Ερύμανθου

Είναι ορισμένα βουνά αδικημένα, που η μοίρα τους έλαχε να ζουν μόνιμα στη σκιά των διάσημων γειτόνων τους. Ένα τέτοιο βουνό είναι και το Καλλιφώνι, που η φύση το καταδίκασε να υψώσει το ανάστημά του δίπλα στο μυθικό Ερύμανθο.

Τι κι αν το το ύψος του φτάνει σχεδόν στα 2.000 μέτρα. Η αίγλη και ο τεράστιος ορεινός όγκος του Ερύμανθου τραβά σαν μαγνήτης τους ορείβατες, βυθίζοντας το Καλλιφώνι σε ορειβατική ανυποληψία.

Ποιος είπε, όμως, πως στη σκιά δεν «ανθίζει» τίποτα; Η ομορφιά του ορεινού τοπίου, η μυρωδιά του έλατου, η καθαρότητα του αέρα, υπάρχουν σε όλα τα βουνά, και ασφαλώς το Καλλιφώνι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

Όταν, λοιπόν, μου δόθηκε η ευκαιρία να περπατήσω στις ελατοσκέπαστες πλαγιές του βουνού αυτού, δεν την άφησα να περάσει αναξιοποίητη. Ας ξετυλίξουμε, λοιπόν, το κουβάρι των εντυπώσεων που αποκόμισα.

Το Καλλιφώνι είναι βουνό της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, και ο ορεινός του όγκος απλώνεται στα όρια του νομού Αχαΐας.

Πολλοί θεωρούν ότι αποτελεί τμήμα της οροσειράς του Ερύμανθου. Διαφωνώ. Θεωρώ ότι αποτελεί έναν αυτόνομο ορεινό όγκο, με την κοιλάδα του Σελινούντα ποταμού να αποτελεί το φυσικό διαχωριστικό από τον κυρίως όγκο του Ερύμανθου.

Ανατολικά συνορεύει με τις Τρεις Γυναίκες (1.795 μ.), με το ιδιαίτερο ανάγλυφο. Η υψηλότερη κορυφή του βρίσκεται μεταξύ των χωριών Λεχούρι και Άνω Βλασία του Δήμου Καλαβρύτων και φτάνει σε ύψος τα 1.997 μέτρα.

Όπως και ο Ερύμανθος στο μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από δάση πεύκων, ελάτων, δρυών και πρίνων.

Το Καλλιφώνι όπως φαίνεται από τον διάσημο γείτονά του, τον Ερύμανθο. Διακρίνεται και ο οικισμός της Άνω Βλασίας, χτισμένος στις ΒΔ απολήξεις του βουνού.

Σύγχρονοι μελετητές βασιζόμενοι στις πληροφορίες που δίνουν αρχαίοι συγγραφείς ταυτίζουν το όρος Καλλιφώνιο με το αρχαίο αρκαδικό βουνό Λαμπεία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η Λαμπεία ήταν ιερό όρος του Πάνα και ότι από εκεί πήγαζε ο ποταμός Ερύμανθος. Σύμφωνα με τη μυθολογία στο όρος αυτό συνέλαβε ο Ηρακλής τον Ερυμάνθιο κάπρο.

Οι πιο συνηθισμένες διαδρομές για την κορυφή του Καλλιφωνίου ξεκινάνε από τα χωριά Μετόχι και Άνω Βλασία, χτισμένα σε υψόμετρο 800 μέτρων στις βόρειες παρυφές του βουνού.

Η δική μου ανάβαση ξεκκίνησε από τον ασφαλτόδρομο που ανηφορίζει στο ιστορικό μοναστήρι του Αγ. Νικολάου, που είναι χτισμένο στην κορυφή του βουνού που περιβάλλεται από τα χωριά Άνω Βλασία, Κάτω Βλασία, Μακριά Ράχη και Μετόχι.

Η Άνω Βλασία και από πάνω, στην κορυφή του λόφου, το ιστορικό μοναστήρι του Αγ. Νικολάου.

Αν και είναι άγνωστο το πότε ακριβώς χτίστηκε, σύμφωνα την παράδοση λέγεται ότι η ίδρυση της μονής ανάγεται στα μέσα του 10ου αιώνα και οι κτήτορές της αρχικά είχαν επιλέξει να την χτίσουν σε άλλη θέση από αυτήν που βρίσκεται. Όταν όμως τα πρώτα οικοδομήματα που έχτισαν κατέρρευσαν και τα εργαλεία τους κατά περίεργο τρόπο βρέθηκαν στην κορυφή του βουνού, έχτισαν την Μονή εκεί αφού το θεώρησαν επιθυμία του Αγίου.

Στην Μονή του Αγίου Νικολάου τον Ιούλιο του 1827, στα πλαίσια της Επανάστασης του 1821 ένα στρατιωτικό σώμα από 1.100 περίπου Έλληνες που είχαν οχυρωθεί γύρω από τη Μονή με οπλαρχηγό το Βασίλειο Πετιμεζά προσπάθησε να ανακόψει την προέλαση 3.000 Οθωμανών υπό το Δελή Αχμέτ χωρίς ωστόσο να τα καταφέρει.

Το σημείο απ’ όπου ξεκίνησε η ανάβαση

Είμαστε σε υψόμετρο 1.020 μέτρων και ακολουθούμε τον χωματόδρομο που με κατεύθυνση Ν χώνεται στην καρδιά του βουνού.

Πορεία σε δασικό δρόμο

Περπατάμε για 700 μέτρα στον δασικό δρόμο μέχρι το σημείο που συναντάμε τα σημάδια του μονοπατιού (που ανηφορίζει τη ρεματιά) που έρχεται από το χωριό Μετόχι.

Το σημείο όπου εγκαταλείπουμε τον δασικό δρόμο

Εγκαταλείπουμε τον δασικό δρόμο ακολουθώντας τα σημάδια συτού του μονοπατιού που ανεβαίνει σε ελατοσκεπή πλαγιά στα δεξιά μας.

Στα 2 χλμ. πορείας και στα 1.250 μ. υψόμετρο (45’ πορείας), βγαίνουμε σε χωματόδρομο και συνεχίζουμε την πορεία μας λοξώς δεξιά, συνεχίζοντας να ανηφορίζουμε στην ελατοσκεπή πλαγιά, ακολουθώντας την πυκνή σήμανση (κόκκινα –και ενίοτε μπλε- σημάδια στα δέντρα και στα βράχια).

Το ελατοδάσος στο Καλλιφώνι είναι ένας πραγματικός παράδεισος, ένα τοπίο ονειρεμένο

Στα 2,5 χλμ. πορείας και στα 1.360 μ. υψόμετρο (1 ώρα πορείας), βγαίνουμε σε μπαλκόνι με ωραία θέα προς τον βορρά.

Θέα προ βορρά. Διακρίνεται το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου και η κοίτη του Σελινούντα ποταμού.

Σιγά-σιγά βγαίνουμε στο γυμνό πεδίο του βουνού.

Στα 2,93 χλμ. πορείας και στα 1.445 μ. υψόμετρο (1 ώρα & 10’ πορείας), φτάνουμε στην «Κρύα Βρύση», ένα μαντρί με ποτίστρα και πηγή κάτω από τα βράχια με θέα στον βορρά.

Στην θέση «Κρύα Βρύση»

Αρχίζουμε να ανηφορίζουμε σε ένα πετρώδες μονοπάτι που είναι κρυμμένο ανάμεσα στα βράχια, ακολουθώντας πιστά την πυκνή σήμανση. Οποιαδήποτε παρεκτροπή μπορεί να οδηγήσει σε μικρή ταλαιπωρία.

Στα 4 χλμ. πορείας και στα 1.800 μ. υψόμετρο (2,5 ώρες πορείας), και αφού έχουμε διασχίσει μια μικρή βραχώδη χαράδρωση, βγαίνουμε σε αλπικό οροπέδιο, το οποίο διασχίζουμε μέχρι να φτάσουμε ανηφορίζοντας γλυκά σε διάσελο με εντυπωσιακή θέα στα νότια. Από εκεί στρίβουμε αριστερά και ανηφορίζουμε την βραχώδη ράχη μέχρι την κορυφή (1.997 μ.).

Θέα προς τα νότια. Κάτω διακρίνεται το Λεχούρι και το Λεχουριώτικο ρέμα.

Το Λεχούρι Αχαΐας

Πορεία πάνω σε ράχη

Διάρκεια ανάβασης: 3 ώρες
Μήκος διαδρομής ανάβασης: 5 χλμ. περίπου

Μερικές φωτογραφίες και video από την κορυφή του βουνού, έτσι για να πάρετε μια γεύση της θέας.

Οι Τρεις Γυναίκες (1.795 μ.) και από κάτω ο Μανεσαίικος ποταμός

Θέα προς τα ανατολικά. Τρεις Γυναίκες και στο βάθος ο Χελμός.

Ο ορεινός όγκος του Ερύμανθου

Μια θάλασσα από βουνοκορφές στα νότια

 

Επιστροφή από τα ίδια, είτε στο Μετόχι είτε στην Άνω Βλασία. Ο δικός μου προορισμός ήταν η Άνω Βλασία.

Ακόμη και στην εποχή των άπειρων φίλτρων και δυνατοτήτων των έξυπνων κινητών στη λήψη φωτογραφιών, τις πιο ωραίες εικόνες τις βρίσκεις στον φυσικό μας πλούτο.

Οι χρυσοπόρφυρες αχτίδες του δύοντος ήλιου χαιδεύουν τις ακρώρειες του βουνού

Η Άνω Βλασία είναι χτισμένη σε υψόμετρο 860 μέτρων στις ΒΔ υπώρειες του Καλλιφωνίου σε ύψωμα δίπλα από τον Σελινούντα ποταμό, ο οποίος έχει τις πηγές του στην ίδια περιοχή. Κατά την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πληθυσμό 165 κατοίκους.

Ο οικισμός της Άνω Βλασίας

Οι πρώτοι οικιστές του χωριού ήταν μια ομάδα κατοίκων από τον Άγιο Βλάσιο της Αιτωλοακαρνανίας όπου στις αρχές του 16ου αιώνα έφυγαν από τον τόπο διαμονής τους όταν η κατάσταση έγινε δυσβάσταχτη λόγω την βαρβαρότητας και της πίεσης που δεχόντουσαν από τους αγάδες και γενικότερα το καθεστώς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Θα συμφωνήσετε, πιστεύω, ότι άξιζε τον κόπο το περπάτημα στην σκιά του Ερύμανθου. Κάθε βουνό έχει τις δικές του φυσικές ομορφιές, πολλές προσιτές και γνώριμες, οι περισσότερες όμως άγνωστες που μόνο όταν περπατήσεις στις ελατοσκέπαστες πλαγιές του θα θαυμάσεις.

Μοιραστείτε το
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...