«Mountain»: Ένα ντοκιμαντέρ που κατακτά νέες κορυφές στην κινηματογράφηση

Ετοιμαστείτε ν’ ανεβείτε σε ιλιγγιώδη υψόμετρα καθώς ένα νέο ντοκιμαντέρ εξερευνά τη φυσική ομορφιά των ψηλότερων τοποθεσιών του κόσμου.

Υπάρχουν κάποιες εκπληκτικές εικόνες σ’ αυτό το θεαματικό ντοκιμαντέρ για τα βουνά από τη δημιουργό της ταινίας «Sherpa», την αυστραλιανή σκηνοθέτιδα Jennifer Peedom, που σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι με ποιο τρόπο κατάφερε να τις απαθανατίσει. Με ελικόπτερο; Με drone; Και μένεις με την απορία.

Είναι τόσο μαγικό το αποτέλεσμα της κινηματογράφησης που σε κάνει να παραβλέψεις κάποιες ελαφρά αταίριαστες επιλογές μουσικής επένδυσης.

Αφηγητής είναι ο διάσημος Αμερικανός ηθοποιός Willem Dafoe, ο οποίος διαβάζει ένα κείμενο που συνυπογράφουν η Peedom και ο Βρετανός συγγραφέας Robert Macfarlane.

Η ταινία ανιχνεύει τις πρώτες ημέρες της ορειβασίας, ένα νέο ανθρώπινο πάθος που γεννήθηκε από την ανάγκη της αναζήτησης του ωραίου, του μεγάλου, του αληθινού.

Στη συνέχεια, όπως γίνεται συνήθως, η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου και την σκυτάλη πήρε η νέα τρέλα των extreme σπορ μεγάλου υψομέτρου, όπου πια χάθηκε κάθε έννοια ταπεινότητας και αντικαταστάθηκε από ένα νέο είδος αλαζονείας, που καταλήγει σ’ έναν θανάσιμο εγωισμό.

Όπως λέει κι ο Dafoe, με κείνη τη φωνή βγαλμένη λες κι από την αίθουσα των θρόνων των ολύμπιων θεών, «οι μισοί είναι ερωτευμένοι με τον εαυτό τους κι οι άλλοι μισοί με την λήθη».

Είναι μια συγκλονιστική εμπειρία. Το «Βουνό» συγκεντρώνει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ορεινά τοπία του πλανήτη. Από το Νεπάλ έως τη Νέα Ζηλανδία, κι από την Αυστρία έως την Ανταρκτική.

Λίγες από τις τοποθεσίες αυτές είναι αναγνωρίσιμες. Όπως δεν είναι αναγνωρίσιμοι (ή τουλάχιστον όχι όλοι) οι ορειβάτες και οι κυνηγοί της αδρεναλίνης που εμφανίζονται στα πλάνα. Και δεν είναι αυτό το ζητούμενο.

Είναι η φυσική ομορφιά των βουνών που βρίσκεται στο επίκεντρο. Και πράγματι, εκείνο που κυριολεκτικά σε καθηλώνει είναι η αριστουργηματική κινηματογράφηση που φέρνει στη μεγάλη οθόνη τα βουνά μέσα από ένα άλλο πρίσμα, μια αλλιώτικη προοπτική.

Τα βουνά, με την ανυπέρβλητη και αιώνια μεγαλοπρέπειά τους, ήταν, είναι και θα είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, κι εμείς οι ταπεινοί τους επισκέπτες.

Τα βουνά δε νοιάζονται ούτε για τους χορηγούς ούτε για το πόσους followers έχετε στα social media.

Κι όλοι εσείς, οι ματαιόδοξοι άνθρωποι, που κινείστε στα βουνά σέρνοντας την ανυπόφορη αλαζονεία και εγωπάθειά σας, συμμετέχετε σ’ ένα παιχνίδι που δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσετε, γιατί σ’ αυτό το παιχνίδι κυρίαρχο ρόλο έχει ο χρόνος.

Κάποια στιγμή ακούγεται στην ταινία η φράση «Τα βουνά μας έβλεπαν να φτάνουμε. Θα μας παρακολουθούν κι όταν θα φεύγουμε». Κι όποιος κατάλαβε… κατάλαβε.

Μοιραστείτε το
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...