Μυθική διάσχιση στον Ερύμανθο

Περιπλανιέμαι μέσα στον λαβύρινθο των αναμνήσεων χωρίς σταματημό. Ο δροσερός βουνίσιος αέρας λυσσομανάει στο μυαλό, μια ανάσα ζωής που ξυπνά από τον λήθαργο εικόνες θαυμαστές.

Θυμάμαι κι αναπολώ. Λυτρώνομαι από τον πόνο της μελαγχολίας αυτή τη βροχερή φθινοπωρινή νύχτα.

Κανείς μας δεν γεννήθηκε ορειβάτης. Απλά το επιλέξαμε σε κάποια στροφή της ζωής μας. Μια σκέψη που πέρασε στα ξαφνικά απ’ το μυαλό κι έγινε τρόπος ζωής.

Ένα μονοπάτι που αποφασίσαμε να το περπάτησουμε κόντρα στη λογική. Ένα μονοπάτι, ξεχωριστό για τον καθένα, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και φωτίζει τις διαδρομές του μέλλοντος.

Πολλές φορές σ’ αυτή την μοναχική πορεία θα συναντήσουμε και άλλους που πορεύονται προς την ίδια κατεύθυνση.

Το βουνό είναι το σημείο επαφής που μας συνδέει αναπόδραστα με ανθρώπους που έχουν το ίδιο ανήσυχο πνεύμα.

Στις απότομες πλαγιές του βουνού, όποιο όνομα κι αν έχει αυτό, είναι φυτεμένοι οι σπόροι της αυτοεκπλήρωσης που ποτίζονται με τον ιδρώτα που κυλά απ’ το μέτωπο καθώς σέρνουμε νωχελικά τα βήματα μας προς την κορφή.

Η μυθική διάσχιση

Πόσα όνειρα ενσαρκώθηκαν σ’ εκείνο το βουνό. Με πόσες εμπειρίες γέμισε το ορειβατικό μου σακίδιο μετά από εκείνη τη μεγαλειώδη διάσχιση.

Το ταξίδι στην ορεινή Ελλάδα των μύθων και των παραδόσεων συνεχίζεται. Προορισμός μας ο ορεινός όγκος του Ερύμανθου, ένα επίμηκες και με πολλές κορυφές όρος, που εκτείνεται σαν οροσειρά στην βορειοδυτική Πελοπόννησο και στα όρια των νομών Αχαΐας και Ηλείας.

Οι ψηλές κορυφές του Ερύμανθου από το γειτονικό Καλλιφώνι

Το υψηλότερο σημείο του είναι η κορυφή Ωλονός (ή και Ωλενός) με υψόμετρο 2.223 μέτρα. Είναι το τέταρτο ψηλότερο όρος της Πελοποννήσου και συμπεριλαμβάνεται στα λεγόμενα αλπικά βουνά της Ελλάδας.

Ο Ωλονός (2.223 μ.), η ψηλότερη κορυφή του Ερύμανθου

Περιβάλλεται στα ανατολικά από τον Χελμό, στα νότια από το Αφροδίσιο όρος και την Φολόη, στα δυτικά από το οροπέδιο της Βουντούχλας και την ημιπεδινή λοφώδη περιοχή της Τριταίας, στα βορειοδυτικά από τον κάμπο των Φαρρών και στα βόρεια -στην ιστορική περιοχή των Νεζερών- από τις νοτιότερες προεκτάσεις και πρόβουνα του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού όρους (που είναι συνυφασμένα άμεσα με τον Ερύμανθο). Κοντά του βρίσκονται τα βουνά Σκόλλις και Κομποβούνι στα δυτικά και Μαίναλο στα νότια-νοτιοανατολικά.

Ωλονός (δεξιά) και Προφήτης Ηλίας (αριστερά)

Ο βασιλιάς της Αρκαδίας Λυκάονας …λένε όσοι τον γνώρισαν, είχε έναν απόγονο που οι μετέπειτα Έλληνες τον… έκαναν βουνό.

Εδώ ζούσε και εκείνος ο φοβερός και τρομερός κάπρος που εξολόθρευσε ο Ηρακλής, λένε όσοι έκλαψαν τον κάπρο ή δόξασαν το γιο του Δία και της Αλκμήνης.

Πιο σίγουρο απ’ όλα πάντως είναι ότι το βουνό αυτό αποτέλεσε το καταφύγιο των κατατρεγμένων και το ορμητήριο των επαναστατημένων τόσο επί Τουρκοκρατίας όσο και επί Γερμανο – Ιταλικής κατοχής.

Ο Ερύμανθος διακρίνεται για το άγριο φυσικό του περιβάλλον, τα δάση κωνοφόρων, την πυκνή κατά βάση βλάστηση, τα σπάνια και τα άγρια είδη φυτών, την εξαιρετική θέα και το εντυπωσιακό τοπίο, τις διάσπαρτες πηγές, τα ρυάκια, τους όμορφους ποταμούς που σχηματίζουν συχνά κοιλάδες και απότομες χαράδρες, τους επιβλητικούς βράχους και τις σπηλιές, τις πολυάριθμες σάρες που έχουν μάλιστα την ιδιομορφία να κάνουν την εμφάνιση τους και από χαμηλότερα υψόμετρα, τους εντυπωσιακούς κόκκινους και πράσινους σχιστόλιθους, καθώς και τα γραφικά και όμορφα χωριά που βρίσκονται στην έκτασή του.

Από τον Ερύμανθο πηγάζουν οι ποταμοί Βουραϊκός, Ερύμανθος, Παραπείρος, Πείρος, Πηνειός, Σελινούντας, καθώς και αρκετά άλλα μικρότερα ποτάμια και χείμαρροι.

Εκτάσεις του αποτελούν μέρος των προστατευόμενων περιοχών του πανευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 με σκοπό την προστασία και την διατήρηση της άγριας χλωρίδας και πανίδας του.

Μουγγίλα (2.169 μ.), η δεύτερη ψηλότερη κορυφή του Ερύμανθου

Η με καλοκαιρινή χροιά φθινοπωρινή διάσχιση στον ορεινό όγκο του Ερύμανθου ξεκίνησε από την Άνω Βλασία Αχαΐας, ένα ορεινό χωριό που είναι χτισμένο σε υψόμετρο 860 μέτρων στους δυτικούς πρόποδες του Καλλιφωνίου, σε ύψωμα δίπλα από τον ρου του Σελινούντα ποταμού.

Προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο (και όχι υψόμετρο) έγινε προώθηση με αγροτικό για 2,5 χλμ. στον δασικό δρόμο (Μονοπάτι 31) μέχρι διασταύρωση με δευτερεύοντα χωματόδρομο (σε υψόμετρο 900 μ.), που στρίβει δεξιά προς τη θέση «Λιβάνι», τον οποίο και ακολουθούμε (Πάνω στη διασταύρωση –στα δεξιά μας- υπάρχει εικονοστάσι και μια ξύλινη ταμπέλα με την ένδειξη «ΑΓΙΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ».

Η αφετηρία της διάσχισης

Κινούμενοι για περίπου 50’ σε χωματόδρομο (κυρίως) και λιγότερο σε μονοπάτι, φτάνουμε κοντά σε στάνη. Από εκεί ανηφορίζουμε μια βραχώδη ράχη με μπόλικο σκράμπλινγκ, με κατεύθυνση δυτικά , έχοντας στην πλάτη μας το Καλλιφώνι.

Μαγική στιγμή!!! Η πρωινή ομίχλη έτοιμη να καταπιεί τον οικισμό της Άνω Βλασίας.

Περπατώντας σε κακοτράχαλη ράχη

Η πορεία μας μπάζει μέσα σε μια μεγάλη ρεματιά που την διασχίζει το ρέμα Λαγκαδιά. Εμείς ανηφορίζουμε τον αριστερό δασωμένο κλάδο της ρεματιάς.

Ανηφορίζοντας στο ρέμα Λαγκαδιά με φόντο τον ορεινό όγκο του Καλλιφωνίου

Στα 4,6 χλμ. πορείας και στα 1.430 μ. υψόμετρο (2 ώρες πορείας), βγαίνουμε σε σπιτάκι-στάνη με υπέροχη θέα προς Καλλιφώνι και Άνω Βλασία.

Φτάνοντας σε χαρακτηριστική στάνη στα 1.430 μέτρα υψόμετρο

Από εδώ κι ύστερα αρχίζουμε να ανηφορίζουμε σε γυμνό πεδίο μια πλαγιά με μεγάλη κλίση, έχοντας στα δεξιά μας την κορυφογραμμή της Μουγγίλας. Ουσιαστικά κινούμαστε στο άνω τμήμα του ρέματος Λαγκαδιά.

Πορεία στο άνω τμήμα του ρέματος Λαγκαδιά με προορισμό το διάσελο Γυριστό. Μπροστά μας η ανατολική ορθοπλαγιά της Μουγγίλας.

Η εντυπωσιακή κορυφογραμμή Μουγγίλας-Μπάρμπας

Περνάμε από δυο βρύσες. Η δεύτερη πετρόχτιστη βρύση βρίσκεται στα 1.620 μ. υψόμετρο και στα 5,6 χλμ. πορείας (3 ώρες πορείας).

Η πηγή στα 1.630 μέτρα υψόμετρο

Βγαίνουμε στο μικρό διάσελο του Γυριστού. Δεξιά ανηφορίζει για Μουγγίλα. Στρίβοντας αριστερά θα βγούμε πολύ σύντομα στην κορυφή Γυριστό (1.850 μ. υψόμετρο).

Στο διάσελο του Γυριστού

Το διάσελο του Γυριστού με φόντο την Λεπίδα και τον Μαχαιρά

Κοιτώντας ανατολικά. Διακρίνεται ο ορεινός όγκος του Καλλιφωνίου και στους πρόποδές του ο οικισμός της Άνω Βλασίας.

Επιστροφή στο διάσελο Γυριστού και ξεκίνημα της ανάβασης στη Μουγγίλα. Κινούμενοι πάνω σε ομαλή ράχη φτάνουμε στην κορυφογραμμή της Μουγγίλας. Περπατώντας πάνω στη βραχώδη κορυφογραμμή, σύντομα φτάνουμε στην κορυφή της Μουγγίλας (2.169 μ.).

Ανηφορίζοντας προς Μουγγίλα με φόντο την Λεπίδα και το Καλλιφώνι

Θέα προς τα Ν-ΝΔ

Η ανατολική ορθοπλαγιά της Μουγγίλας

Μια θάλασσα από κορυφές στα νότια. Στο κέντρο της εικόνας διακρίνεται η κοίτη του Ερύμανθου ποταμού.

Ο Ωλονός από την κορυφογραμμή της Μουγγίλας

Ο Προφήτης Ηλίας από την κορυφογραμμή της Μουγγίλας

Η θέα προς τα ανατολικά από την κορυφή της Μουγγίλας. Διακρίνονται το Καλλιφώνι και η Άνω Βλασία.

Θέα προς τα δυτικά από την Μουγγίλα

Συνέχεια της πορείας πάνω στην κορυφογραμμή, και στο σημείο που έχουμε προσεγγίσει τα 2.100 μ. υψόμετρο αρχίζουμε να κατηφορίζουμε την απότομη πλαγιά με κατεύθυνση το διάσελο Ωλονού-Μουγγίλας (δεν υπάρχει σαφές σημείο αφετηρίας της κατάβασης από την Μουγγίλα).

Κατηφορίζοντας στο διάσελο Ωλονού-Μουγγίλας

Ο επιβλητικός όγκος του Ωλονού από το διάσελο

Από εκεί ακολουθούμε το καλοσημαδεμένο (κόκκινα σημάδια) ευκρινές μονοπάτι μήκους 6,5 χλμ. που θα μας κατεβάσει στο χωριό Μίχας.

Η κατάβαση προς τον οικισμό του Μίχα έχει ξεκινήσει. Μια τελευταία ματιά προς τον επιβλητικό Ωλονό.

Στην αρχή το μονοπάτι αυτό κινείται τραβερσαριστά κάτω από την κορυφογραμμή Μπάρμπα. Σε ένα σημείο της τραβέρσας το χιόνι και το νεροφάγωμα έχουν χαλάσει το μονοπάτι και θέλει προσοχή η διάσχισή αυτού του σημείου (μιλάμε για 5 μέτρα απόσταση, σε μια χωμάτινη πλαγιά με χαρακτηριστικό γνώρισμα ότι το χώμα είναι κόκκινο).

Τραβερσάροντας την Μπάρμπα

Μπορεί να γίνει παράκαμψη του σημείου αυτού από πάνω. Επειδή το σημείο αυτό έχει βορινή κατεύθυνση, υποψιάζομαι ότι τον χειμώνα τα πράγματα θα είναι ιδιαίτερα σοβαρά, όχι μόνο εκεί αλλά σε όλο αυτό το τραβερσάρισμα.

Στην πορεία μας θα περάσουμε μια στάνη με έναν χαρακτηριστικό κορμό-κρεμάστρα, καθώς και δυο πηγές. Θα κατηφορίσουμε μια δασωμένη πλαγιά μέχρι να βγούμε σε χωματόδρομο, ο οποίος θα μας κατεβάσει γλυκά στον Μίχα.

Ο μικρός οικισμός της Τσαπουρνιάς

Ο ερημωμένος οικισμός του Μίχα, ο τελικός προορισμός της μεγαλειώδους διάσχισης

Ώρες διάσχισης: 7,5 (και όχι 8,5 όπως αναφέρονται στα στατιστικά του GPS)
Μήκος διάσχισης: 15 χλμ.

Πηγές
wikipedia.org
gtp.gr
erymanthou.gov.gr

Μοιραστείτε το
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...