Θρύλοι των Ιμαλαΐων: Peter Boardman και Joe Tasker για πάντα στο Everest

Το 1982, η αποστολή του Everest στην οποία συμμετείχαν ο Peter Boardman και ο Joe Tasker εξελίχθηκε σε τραγωδία.

Ανάμεσα στους θρυλικούς ορειβάτες, υπάρχουν δύο που η ιστορία έχει ξεχάσει σε μεγάλο βαθμό.

Ο Peter Boardman και ο Joe Tasker, ωστόσο, σχημάτισαν ένα εξαιρετικό δίδυμο, ικανό να πραγματοποιήσει σπουδαίες ορειβατικές ανθολογίες, ιδιαίτερα στα Ιμαλάια.

Οι δύο άντρες γνωρίστηκαν στα βουνά, στον ορεινό όγκο του Mont Blanc στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Συμμετείχαν σε πολλές αποστολές ο καθένας μόνος του, αλλά πολύ γρήγορα, σχημάτισαν μία ασυναγώνιστη σχοινοσυντροφιά.

Το Βρετανικό δίδυμο Boardman και Tasker

Η πρώτη κοινή τους ανάβαση πραγματοποιήθηκε το 1976 στο όρος Changabang (6.864 μ.) των Ινδικών Ιμαλαΐων.

Σ’ αυτή την σχεδόν εφτάρα κορυφή πέρασαν 25 ημέρες παλεύοντας στη Δυτική Όψη, ώσπου κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στην κορυφή στις 15 Οκτωβρίου.

Ο Boardman είχε ήδη γίνει γνωστός τον προηγούμενο χρόνο στο Everest, αλλά αυτή η ανάβαση στο Changabang τους έκανε διάσημους στην ορειβατική κοινότητα για τις επαναστατικές τεχνικές που εφάρμοσαν.

Δύο χρόνια αργότερα, οι δύο άνδρες προσκλήθηκαν από τον Chris Bonington για την αποστολή του στο K2.

Το 1979, οι Bonington, Tasker και Boardman βρέθηκαν στο Kangchenjunga και πραγματοποίησαν την πρώτη ανάβαση από τη βόρεια κορυφογραμμή.

Το 1981, πέτυχαν μια νέα πρώτη ανάβαση του Kongur Tagh (7.719 μ.) και τίποτα δεν φαινόταν να μπορεί να τους σταματήσει. Περισσότερα γι’ αυτή την ανάβαση ΕΔΩ.

Έτσι, όταν η Κίνα συμφώνησε να ανοίξει τη βόρεια πλευρά του Everest σε ξένες αποστολές, ήταν εκεί.

Πορεία προς την στέγη του κόσμου

Η αποστολή, εκτός από τους Boardman και Tasker, πλαισιωνόταν και από τους Chris Borington και Dick Renshaw.

Φτάνουν στην κατασκήνωση βάσης στα μέσα Μαρτίου 1982 και χωρίς χρονοτριβή κερδίζουν γρήγορα ύψος.

Βδομάδα με την εβδομάδα προχωρούν προς την κορυφή μέσω της απάτητης βορειοανατολικής κορυφογραμμής.

Σκάβουν χιονοσπηλιές για να προφυλαχθούν από το κρύο και κάνουν μπιβουάκ. Το πρώτο στα 6.850 μέτρα, το επόμενο στα 7.250 μέτρα, το τρίτο στα 7.850 μέτρα.

Ο Renshaw αισθάνεται άσχημα, εμφανίζει συμπτώματα που παραπέμπουν σε εγκεφαλικό και εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Ο Chris Bonington δεν θέλει να συνεχίσει άλλο σ’ αυτή τη διαδρομή, φοβούμενος μήπως επιβραδύνει τους άλλους δύο.

«Συνειδητοποίησα ότι είχα ήδη ξοδέψει τη δική μου ενέργεια. Ήμουν περίπου 15 χρόνια μεγαλύτερος από τον Peter και τον Joe που πήγαιναν πολύ, πολύ καλά μετά από πέντε ημέρες ανάπαυσης».

Προτιμά να πιάσει την κλασική διαδρομή, μέσω του North Col, όπου ελπίζει να συνταντήσει τους Boardman και Tasker και να τους υποστηρίξει σε περίπτωση ανάγκης.

Μεταξύ του τρίτου μπιβουάκ και της κορυφής μεσολαβούν τρεις μικρές κορυφές («Three Pinnacles»), τις οποίες πρέπει να διασχίσουν.

 Εκείνη την εποχή, αυτή η ντελικάτη διάσχιση ήταν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ορειβασίας.

Κανείς δεν το είχε καταφέρει ποτέ στο παρελθόν. Οι δύο Βρετανοί, όμως, ξεκινούν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Οι τελευταίες ώρες του Boardman και του Tasker

Στις 17 Μαΐου, εντοπίζονται γύρω στις 9 μ.μ. μεταξύ «Κορυφής #1» και «Κορυφής #2».

Έχουν περάσει 14 ώρες από τη στιγμή που άφησαν πίσω τους το τελευταίο μπιβουάκ και όλη την ημέρα δεν έχουν απαντήσει στις κλησεις του ασυρμάτου.

Αργότερα ο Bonington, κατά την αφήγηση των γεγονότων, υποθέτει ότι «μπορεί να ήταν πολύ απορροφημένοι από την διάσχιση».

Γρήγορα μπαίνουν σε μια περιοχή όπου είναι αόρατοι από το μονοπάτι που ακολουθεί ο Bonington.

Κι ενώ θα έπρεπε να είχαν ξαναεμφανιστεί την επόμενη μέρα, συνεχίζοντας την πορεία προς την κορυφή: Τίποτα!!!

«Στις 19, στις 20 και στις 21, δεν είδαμε κανένα σημάδι τους και στις 21 συνειδητοποίησα ότι, σχεδόν σίγουρα, κάτι είχε πάει σοβαρά στραβά. Ο ένας θα ήταν τραυματίας ή νεκρός και ο άλλος δεν θα ήταν σε θέση να ζητήσει βοήθεια. Ανησυχούσαμε απελπιστικά».

Τέσσερις μέρες αργότερα, χωρίς κανένα νέο από τους δύο άνδρες, ο Bonington έφτασε στην κοιλάδα Kangshung, προσπαθώντας να εντοπίσει κάποιο ίχνος των δύο ορειβατών. Μάταια.

«Ωστόσο, δεν είχαμε χάσει την ελπίδα μας. Καθώς επιστρέφαμε στην κατασκήνωση βάσης, σχεδόν κατάφερα να πείσω τον εαυτό μου ότι είχα παρερμηνεύσει τα γεγονότα και ότι ο Pete και ο Joe θα μας υποδέχονταν εκεί, γελώντας με την πανικόβλητη αντίδρασή μας στην εξαφάνισή τους».

Ο Boardman ήταν 31 ετών κι ο Tasker 34. Μια αποστολή του 1992 βρήκε το σώμα του Boardman. Η σωρός του Tasker δεν βρέθηκε ποτέ.

Everest: The Last Unclimbed Ridge (1983)

Το ντοκιμαντέρ αυτό διηγείται το χρονικό της βρετανικής αποστολής του 1982 στην απάτητη βορειοανατολική κορυφογραμμή του Everest.

Ο Chris Bonington και ο Charles Clarke περιγράφουν τις συγκινήσεις, αλλά και τους θανατηφόρους κινδύνους του αλπικού στυλ αναρρίχησης στα Ιμαλάια.

Ο Bonington αφηγείται την ιστορία της πιο τραγικής αποστολής του στα Ιμαλάια, μια παράτολμη ανάβαση μέσω της τρομακτικής βορειοανατολικής κορυφογραμμής του Everest.

Αυτή είναι η αποστολή που σκότωσε δύο από τους πιο στενούς του φίλους, δύο νεαρούς άνδρες που ήδη συγκαταλέγονταν στους πιο ταλαντούχους ορειβάτες της γενιάς τους.

Ο Joe Tasker και ο Peter Boardman ξεκίνησαν ένα πρωί και δεν επέστρεψαν ποτέ.