Κάψια Αρκαδίας

Η Κάψια (ή Κάψας) είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κτισμένο στην δυτική πλευρά του μαντινειακού κάμπου επάνω στην εθνική οδό Τριπόλεως – Πύργου σε υψόμετρο 700 μέτρων.

Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Κάψα που υπάγεται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Μαντινείας του δήμου Τρίπολης της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 είχε 252 μόνιμους κατοίκους.

Ιστορία

Το σημερινό χωριό Κάψια κατά την αρχαιότητα άνηκε στον μαντινειακό δήμο Ελισφάσιον. Η αρχική γεωγραφική θέση του Κάψια ήταν πλησίον του σπηλαίου Κάψια και ονομαζόταν Παλαιοχώρι.

Το Παλαιοχώρι, οικισμός που ακόμη είναι εμφανή τα ερείπιά του, κυρίως κεραμίδια και πελεκημένες πέτρες, εικάζεται ότι κάηκε και για τον λόγο αυτό οι κάτοικοί του εξαναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην σημερινή τοποθεσία, εις ανάμνηση της καταστροφής μετονομάσθηκε σε Κάψια.

Κατά το 1700, περίοδο Ενετοκρατίας, το Κάψια αναφέρεται ως Capsapati από ένα βενετσιάνο απογραφέα τον Pier Antonio Pacifico, που το εντάσσει χωροταξικά στην περιοχή της Τριπολιτσάς (territorio di Tripolizza).

Ο ιστορικός Φωτάκος αναφέρει οτι στην αρχή της επανάστασης του 1821 ο Καψιώτης Κωνσταντίνος Σκουντριάνος μαζί με τον Αλέξιο Λεβιδιώτη κυνήγησαν τους κεχαγιάδες έως τις Τρόκλες του Κάψια.

Ύστερα αφού ενώθηκαν με άλλους συμπατριώτες τους από γειτονικά χωριά, σκότωσαν δύο Τούρκους, μεταξύ αυτών τον αξιωματούχο Κουτσομπραήμην.

Αξιοθέατα

Κάποια από τα σημεία ενδιαφέροντος είναι:

  • Το δημοτικό σχολείο στην έξοδο του χωριού προς Λεβίδι. Κτίσθηκε στη δεκαετία του 1930 στο πλαίσιο πολλών σχολείων που χτίστηκαν με σύναψη δανείου με υπουργό παιδείας τον Γεώργιο Παπανδρέου στην κυβέρνηση Βενιζέλου.
  • Το ξενοδοχείο Αρχοντικό Καλτεζιώτη.
  • Το οινοποιείο Καλόγρη.
  • Τα εκκλησάκια του προφήτη Ηλία και της Αγίας Μαρίνας.
  • Το φυλάκειο Κάψια ΒΔ του Προφήτη Ηλία.


Σε απόσταση 1 χλμ. από το χωριό βρίσκεται το Σπήλαιο Κάψια. Πλησίον της εισόδου του βρίσκονται τρεις θεαματικές καταβόθρες, ενώ εντός του έχουν εντοπιστεί ανθρώπινα οστά. Η ανθρώπινη δραστηριότητα στο σπήλαιο χρονολογείται από τον 4ο μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Θέση στο χάρτη

Ίσως σας ενδιαφέρουν…