Διάσχιση της κακοτράχαλης κορυφογραμμής του Ξεροβουνίου

Η κορυφογραμμή του Ξεροβουνίου όπως φαίνεται από τη Δίρφη

Για αρκετό καιρό η διάσχιση της κορυφογραμμής του Ξεροβουνίου στοίχειωνε τα ορειβατικά μου όνειρα. Από τη μία όλες εκείνες οι παραστατικές περιγραφές φίλων συνορειβατών για τις αμέτρητες δολίνες (κρατήρες) που είναι σπαρμένες πάνω στο βουνό, από την άλλη όλες εκείνες οι ατυχείς συγκυρίες που κάθε φορά στέκονταν εμπόδιο την παραμονή μιας προγραμματισμένης εξόρμησης στο εν λόγω βουνό.

Χειμερινή λήψη της κορυφογραμμής

Έτσι για αρκετό καιρό έμεινα να θαυμάζω το επιβλητικό «βόρειο τείχος» (όπως το αποκαλώ) του Ξεροβουνίου είτε από τη Δίρφη (καιρού επιτρέποντος) είτε μέσα από το τζάμι του αυτοκινήτου καθ’ οδόν προς την παραλία της Χιλιαδούς.

Το «βόρειο τείχος» του Ξεροβουνίου

Παρηγορούμενος από το γεγονός ότι το βουνό δεν πρόκειται να φύγει από εκεί (κλασική ορειβατική ατάκα), έκανα υπομονή περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία, η οποία τελικά μου παρουσιάστηκε στα τέλη του περασμένου Απρίλη σε μια ορειβατική εξόρμηση που διοργάνωσε ο σκληροτράχηλος Φ.Ο.Π. (Φυσιολατρικός Όμιλος Πειραιώς).

Δυο λόγια για το βουνό
Το Ξεροβούνι είναι ένας ασβεστολιθικός ορεινός όγκος στην Κεντρική Εύβοια και αποτελεί στην ουσία συνέχεια του ορεινού συγκροτήματος της Δίρφης (προς τα νότια). Η ψηλότερη κορυφή του, ο Πορτάρης, έχει υψόμετρο 1.453 μ. Έχει και μια δεύτερη κορυφή, αγνώστου ταυτότητας, με υψόμετρο 1.412 μ.
Η βλάστηση του βουνού αποτελείται κυρίως από πεύκα και έλατα και δευτερευόντως από δάση οξυάς και καστανιάς.

Η Δίρφυς από τη θέση Συκά Ράχη

Περιγραφή της διαδρομής
Η πρόσβαση στο βουνό γίνεται οδικώς από τον ασφαλτόδρομο Στενής – Στροπώνων. Αφού περάσουμε μια διασταύρωση με χωματόδρομο στα αριστερά μας, που οδηγεί στο καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Χαλκίδας στη Δίρφη, φθάνουμε στη θέση Συκά Ράχη. Από εδώ ξεκινά χωματόδρομος (δεξιά του ασφαλτόδρομου) που θα μας οδηγήσει στο μονοπάτι για το Ξεροβούνι (υψόμετρο 1.000 μ.).

Πρώτη οπτική επαφή με το Ξεροβούνι

Οι Στρόπωνες

Το μονοπάτι κινείται μέσα σε όμορφο ελατοδάσος, ώσπου φθάνει σε ξέφωτο και εκεί χωρίζεται σε δύο κατευθύνσεις.

Η αριστερή κατεύθυνση οδηγεί στην πηγή Κόνισμα, την οποία και αγνοούμε. Η άλλη κατεύθυνση μας οδηγεί στη βάση της κορυφογραμμής, έχοντας μπροστά μας τη μικρότερη κορυφή του Ξεροβουνίου (1.412 μ.).

Κινούμενοι παράλληλα με την κορυφογραμμή

Εδώ το μονοπάτι πάλι διακλαδώνεται. Αν ακολουθήσουμε τη δεξιά διακλάδωση θα οδηγηθούμε στην κορυφή των 1.412 μ. Εμείς επιλέγουμε την αριστερή διακλάδωση, η οποία τραβερσάρει την απότομη βόρεια πλαγιά του βουνού.

Η ανάβαση στην κορυφογραμμή γίνεται από ένα λούκι, αρκετά επικλινές αλλά με καλά πατήματα, περίπου στο ενδιάμεσο μεταξύ των δύο κορυφών.

Ανεβαίνοντας στην κορυφογραμμή

Ο Πορτάρης, η ψηλότερη κορυφή του Ξεροβουνίου

Έχουμε πια πατήσει στην κορυφογραμμή του Ξεροβουνίου και, λόγω έλλειψης χρόνου, επιλέγουμε να αφήσουμε τον Πορτάρη στα αριστερά μας και να κινηθούμε δεξιά προς την άλλη κορυφή.

Στο βάθος διακρίνεται η νότια κορυφή του βουνού

Στην κορυφογραμμή δεν υπάρχει σηματοδοτημένο μονοπάτι, αλλά η πορεία είναι προφανής. Βέβαια η διαδρομή είναι εξαιρετικά κακοτράχαλη και συνεπώς το βάδισμα είναι αρκετά επίπονο. Το τοπίο, όπως μαρτυρούν και οι παραπάνω φωτογραφίες, είναι βραχώδες, γεμάτο δολίνες και κάθετες σχισμές.

Άποψη της Δίρφης από το Ξεροβούνι

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν ο καιρός είναι κλειστός και η ορατότητα περιορισμένη, γιατί πολύ εύκολα μπορούμε να χάσουμε τον προσανατολισμό μας σ’ αυτό το σεληνιακό τοπίο και να καταλήξουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από μια δολίνη.

Πλησιάζοντας στη δεύτερη κορυφή

Ο Πορτάρης και το ανάπτυγμα της κορυφογραμμής από τη δεύτερη κορυφή

Μετά από μια στάση στη δεύτερη κορυφή αρχίζει η κατάβαση προς Καμπιά. Κατεβαίνουμε μια απότομη σάρα από τη νότια πλευρά του βουνού.

Κατάβαση προς Καμπιά

Τα Καμπιά

Αφού φτάσουμε στη βάση της κορυφογραμμής κινούμαστε δεξιά ακολουθώντας το μονοπάτι που μας βγάζει στο ξεκίνημα της διαδρομής μας, στη βόρεια πλευρά του βουνού (κυκλώνουμε στην ουσία τη δεύτερη κορυφή με κατεύθυνση βόρεια).

Στην πορεία μας συναντάμε στα αριστερά μας διακλάδωση του μονοπατιού, που καταλήγει σε χωματόδρομο, τον οποίο και ακολουθούμε.

Ο χωματόδρομος αυτός διασχίζει το όμορφο ρέμα των Καμπιών, με την πλούσια βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά και καταλήγει στον οικισμό των Καμπιών.

Διασχίζοντας το ρέμα των Καμπιών

Το Ξεροβούνι από τα Καμπιά

Χάρτης της διαδρομής

Μοιραστείτε το
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Προτεινόμενα άρθρα