Ξέρω τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι στο Πάικο

Κάθε φορά που επιστρέφω στα βουνά της ιδιαίτερης πατρίδας μου διαβαίνω μια πύλη, σα να εισέρχομαι σ’ ένα παράλληλο σύμπαν.

Κι όταν πρέπει να αφηγηθώ τι είδα και τι γνώρισα σ’ αυτό το παράλληλο σύμπαν παίρνω βαθιά ανάσα, διαλέγω προσεκτικά τις λέξεις και αφηγούμαι.

Στιγμές, γεγονότα, εικόνες, μνήμες, αντικείμενα, γεύσεις, μυρωδιές, άνθρωποι, όλα αναμνήσεις μιας χαμένης ξέγνοιαστης καθημερινότητας που περνούν με ταχύτητα φωτός από το μυαλό.

Εκεί, στα βουνά της Μακεδονίας είναι βαθιά ριζωμένα το παρελθόν μου, η ιστορία μου, οι παραδόσεις μου, η ταυτότητά μου, η ίδια μου η ζωή. Όλα εκείνα που μ’ έκαναν αυτό που είμαι σήμερα.

Μια καταιγίδα από άπειρες αναμνήσεις κι ένας ποταμός συναισθημάτων κατακλύζουν την ψυχή και το μυαλό, καθώς προσπαθώ ν’ αποτυπώσω τις εμπειρίες μου από εκείνη την καλοκαιρινή εξόρμηση στο Πάικο.

Το Πάικο, όσοι δεν γνωρίζετε, βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία και καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του Νομού Κιλκίς και το βορειοανατολικό του Νομού Πέλλας.

Στα βόρεια και στα δυτικά συνδέεται με την Τζένα και το Πίνοβο, ενώ στα ανατολικά του έχει την κοιλάδα του Αξιού.

Ψηλότερη κορυφή του βουνού είναι η Γκόλα Τσούκα που φτάνει τα 1.650 μέτρα. Άλλες σημαντικές κορυφές είναι το Καντάστι (1.649 μ.), το Μετερίζι (1.598 μ.), το Εκκλησάκι (1.529 μ.), το Κίργκο (1.507 μ.), τα Βερτόπια (1.490 μ.), ο Πύργος (1.494 μ.), οι Πετράδες (1.350 μ.) κ.α.

Η κορυφή Γκόλα Τσούκα (1.650 μ.)

Το Πάικο φιλοξενεί το μεγαλύτερο δάσος καστανιάς στην Ελλάδα (4.500 στρέμματα) και είναι αρκετά πλούσιο σε πηγαία και επιφανειακά νερά, όπως ενδεικτικά:

Το Μέγα Ρέμα ή Ρέμα Πρωτομαγιάς, τον Στραβοπόταμο ή Μαυροπόταμο, που ρέει ανάμεσα στη Γρίβα και την Κάρπη, τον Ξεροπόταμο (Σούχα Ρέκα) ή Πλατανόρεμα με πόσιμο νερό, που βρίσκεται στα όρια Γουμένισσας – Φιλυριάς και το ρέμα Γράμος. Όλοι οι παραπάνω ποταμοί χύνονται στον Αξιό, ενώ ο Γράμμος στα νοτιοδυτικά χύνεται στο Λουδία.

Στο Πάικο υπάρχει η τεχνητή λίμνη Μεταλλείου, στην περιοχή παλαιότερου μεταλλείου αργύρου, στο Μέγα Ρέμα, καθώς επίσης και η Σμαραγδένια λίμνη μεταξύ Σκρα και Κούπας, στον ανώτερο ρου του Μεγάλου Ρέματος που σχηματίζει εντυπωσιακό καταρράκτη πριν τα νερά του πέσουν στη λίμνη.

Το Πάικο αποτελεί ένα ανοιχτό παράθυρο στις ομορφιές της Μητέρας Φύσης, όπως εύστοχα το χαρακτήρισε το Δασαρχείο Γουμένισσας σ’ ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που έχει εκδώσει.

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης του Δασαρχείου Γουμένισσας στη θέση “Παλαιοχώρι”

Στο φυλλάδιο αυτό, διαβάζουμε ότι η δασική βλάστηση εμφανίζει μεγάλη ποικιλότητα τόσο σε πλούσια πυκνοφυή και υψηλά δάση οξυάς (από τα ωραιότερα που έχω συναντήσει σε ελληνικά βουνά), δρυός και καστανιάς όσο και σε παρεδάφια με αγρωστώδη είδη που καλύπτουν τις υψηλότερες κορυφές δημιουργώντας τοπία λεπτομερειών υψηλής αισθητικής αξίας.

Διαβάστε επίσης:

Πεζοπορία στο Πάικο με τα υπέροχα δάση οξυάς (Η ανάβαση)

Πεζοπορία στο Πάικο με τα υπέροχα δάση οξυάς (Η κατάβαση)

Η εναλλαγή αυτή των δασών και των βοσκοτόπων που χρωματίζεται εντονότερα την άνοιξη και το φθινόπωρο σε συνδυασμό με τους πολλούς μικρούς ποταμίσκους που άλλοτε μαιανδρίζουν και άλλοτε κατευθύνονται με ορμή προς τα κατάντη σχηματίζοντας μικροκαταρράκτες, δημιουργούν τοπία λεπτομερειών υψηλής αισθητικής αξίας λειτουργώντας μάλιστα πολλαπλασιαστικά στην αξία των πόρων αναψυχής της περιοχής και παροτρύνοντας τον επισκέπτη να βιώσει την μοναδική αυτή βιοποικιλότητα.

Δάσος οξυάς, το σήμα κατατεθέν του Πάικου

Μετά από μια τέτοια περιγραφή, πώς μπορείς ν’ αντισταθείς στην πρόκληση μιας καλοκαιρινής ανάβασης στην ψηλότερη κορυφή του βουνού, την Γκόλα Τσούκα;

Αυτή τη φορά επιλέξαμε ως αφετηρία το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης του Δασαρχείου Γουμένισσας στη θέση “Παλαιοχώρι”.

Η αφετηρία της διαδρομής

Πρόκειται για ένα ξύλινο οίκημα χτισμένο σε υψόμετρο 1.120 μέτρων, τρία χιλιόμετρα μετά τον γραφικό ορεινό οικισμό της Καστανερής, κατευθυνόμενοι προς τα Μεγάλα Λιβάδια του νομού Κιλκίς.

Πλησιάζοντας στην Καστανερή

Η Καστανερή (πρώην Μπαροβίτσα) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Παιονίας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 750 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές του Πάικου και έχει υπέροχη θέα προς την κοιλάδα του Αξιού ποταμού.

Η Καστανερή Κιλκίς

Λίγο πιο κάτω ξεκινούν, στ’ αριστερά του ασφαλτόδρομου, δύο δασικοί δρόμοι, οι οποίοι καταλήγουν στο καταφύγιο στην θέση «ΒΑΟ» και «Τούρκικη Βρύση» (ο ένας από δυτικά κι ο άλλος από ανατολικά), όπου είναι και καταφύγιο του Π.Ο.Ο Γιαννιτσών κάτω από την Νοτιοανατολική πλευρά της κορυφής «Γκόλα Τσούκα».

Εμείς ακολουθούμε τον δεξί χωματόδρομο (προς “Καλιμάρι”). Στη διχάλα υπάρχουν σχετικές πινακίδες.

Στο βάθος η Γκόλα Τσούκα
Πορεία σε δασικό δρόμο

Μετά από πορεία ενός χιλιομέτρου περίπου στον χωματόδρομο φτάνουμε στην είσοδο του “Πέτρινου Μονοπατιού”. Υπάρχει σημάδι με κόκκινο σπρέυ πάνω στο δέντρο.

Η αρχή του “Πέτρινου Μονοπατιού”

Γενικά η σήμανση πάνω σε βράχια και δέντρα είναι ικανοποιητική και αρκετά υποστηρικτική, ειδικά μέσα στα δάση.

Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες, το συγκεκριμένο μονοπάτι δικαιολογεί απόλυτα την ονομασία του.

Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για ανθρώπινη επέμβαση, αλλά μιλάμε για ένα πετρόχτιστο μονοπάτι μήκους 400 μέτρων, που ελίσσεται μέσα σε ένα υπέροχο δάσος οξιάς.

Βγαίνουμε ξανά στον χωματόδρομο, σε υψόμετρο 1.270 μέτρων, τον οποίο και ακολουθούμε.

Στο βάθος, στ’ αριστερά μας αναδύεται μέσα από την πυκνή βλάστηση, το βράχινο λοφίο της Γκόλα Τσούκας.

Μετά από 1,3 χιλιόμετρα πορείας στον δασικό δρόμο, φτάνουμε σε σταυροδρόμι με δευτερεύοντα δασικό δρόμο (δεξιά). Εμείς, όμως, συνεχίζουμε την πορεία μας ευθεία.

Στη διασταύρωση υπάρχουν και δύο ταμπέλες, που δείχνουν την κατεύθυνση προς “Παλαιοχώρι” και “Γκόλα Τσούκα” αντίστοιχα.

Διασταύρωση με δευτερεύοντα δασικό δρόμο

Μετά από 1 χιλιόμετρο, η πορεία μας στον δασικό χωματόδρομο ολοκληρώνεται. Στα δεξιά μας μία κόκκινη μεταλλική ταμπέλα κι ένα μεγάλο κόκκινο σημάδι σε δέντρο, μας υποδεικνύουν την κατεύθυνση που πρέπει ν’ ακολουθήσουμε για ν’ ανέβουμε στην κορυφή.

Πορεία προς Γκόλα Τσούκα (στο βάθος)
Η αρχή του μονοπατιού για Γκόλα Τσούκα

Από το σημείο αυτό, σε υψόμετρο 1.340 μέτρων, ξεκινάει η πορεία μας μέσα σ’ ένα βαθίσκιωτο δάσος οξυάς, το οποίο όμως πρέπει να ομολογήσω ότι είναι αρκετά “ταλαιπωρημένο” από την εκτεταμένη ξύλευσή του.

Ακολουθώντας πιστά την πυκνή σήμανση πάνω στις οξυές, κινούμαστε με Νότια κατεύθυνση στην ράχη σχετικά ομαλής πλαγιάς.

Θέα προς Καστανερή (ανατολικά)

Διασχίζουμε κάθετα τον δασικό δρόμο, που πάει προς Μεγάλα Λιβάδια και καταφύγιο του Π.Ο.Ο. Γιαννιτσών.

Περνάμε από ένα χαρακτηριστικό μεγάλο ξέφωτο και πιο κάτω από ένα μικρότερο με στοίβες από κομμένους κορμούς, πριν καταλήξουμε στο χαρακτηριστικό ξέφωτο με τις φτέρες κάτω από την βορειοδυτική πλευρά της κορυφής.

Στο χαρακτηριστικό ξέφωτο με τις φτέρες κάτω από την Γκόλα Τσούκα

Λίγη προσοχή χρειάζεται για την ανάβαση στην κορυφή με τον μεταλλικό ορειβάτη, καθώς σε ορισμένα σημεία χρειάζεται και λίγο σκαρφάλωμα στα βράχια.

Από την θέση που έχει η κορυφή στο κέντρο της κοιλάδας του Αξιού και του Λουδία εάν ευνοεί ο καιρός μπορούμε να αγναντέψουμε πανοραμικά.

Η κορυφή Γκόλα Τσούκα με τον μεταλλικό ορειβάτη

Βόρεια, την Τζένα και το Πίνοβο. Δυτικά, το Καϊμάκτσαλαν. Νοτιοδυτικά το Βέρμιο. Νοτιοανατολικά ολόκληρη τον πλούσιο κάμπο του Αξιού, τα Γιαννιτσά, την Αλεξάνδρεια μέχρι το Πολύκαστρο, τον Θερμαϊκό και την Θεσσαλονίκη. Νότια τα Πιέρια και τον Όλυμπο.

Η θέα προς τα δυτικά
Θέα προς τα βόρεια
Θέα προς τα ανατολικά και νοτιοανατολικά
Μια πιο κοντινή λήψη προς τη θέση “Παλαιοχώρι” (στον κόκκινο κύκλο)

Στατιστικά της διαδρομής
Μήκος: 11 χιλιόμετρα (με την επιστροφή) εκ των οποίων 6 χιλιόμετρα δασικοί δρόμοι και 5 χιλιόμετρα μονοπάτια και υλοτομικοί δρόμοι
Υψομετρική: 517 μέτρα
Διάρκεια: 4 ώρες (με την επιστροφή)

Το Πάικο είναι ένα ήρεμο, ατμοσφαιρικό και βατό βουνό, με ομορφιά που αξίζει να ψάξετε ανάμεσα σε πανύψηλα δέντρα, ρυάκια και ποτάμια, καστανιές και βελανιδιές.

Κρυμμένα χωριουδάκια μακρυά απο τον πολιτισμό και σηματοδοτημένα μονοπάτια που αξίζει να περπατήσετε. Ορεινή Μακεδονία στα καλύτερά της!

Powered by Wikiloc

ΟΡΕΙΝΗ ΠΕΛΛΑ – ΕΝΑΣ ΠΛΗΡΗΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Περιγραφή
Ακριτική αλλά πανέμορφη, η Πέλλα κερδίζει από την πρώτη στιγμή τον επισκέπτη. Η Έδεσσα των καταρρακτών, η αρχαία Πέλλα, τα Γιαννιτσά, τα ιαματικά λουτρά στο Λουτράκι, ο Άγιος Αθανάσιος υπόσχονται υπέροχες στιγμές.Οι φυσικές ομορφιές στον Βόρα, στους υγρότοπους και στα ποτάμια της περιοχής έχουν διαμορφώσει έναν παράδεισο για τους λάτρεις των υδάτινων και των ορεινών σπορ. Φημισμένη για τα κεράσια και τα φρούτα της, η Πέλλα δίνει στο στίγμα της και με τις παραδοσιακές γιορτές της.

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Ανάβαση
Σελίδες: 218
Συγγραφέας: Συλλογικό έργο

Για την ηλεκτρονική αγορά του ταξιδιωτικού οδηγού κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα

Share this...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...